W jubileuszowym 1997 roku odbyło się w Zakopanem i Krakowie Międzynarodowe seminarium muzyczne i festiwal, na którym wykonano (prawie) wszystkie pieśni Szymanowskiego. Prawie, bo jedna z Japonek nie zdążyła nauczyć się jednego cyklu. Otwarcie tej pamiętnej imprezy miało miejsce w najbardziej nobliwej karczmie zakopiańskiej – górnej Zohylinie. Przed wejściem do niej fotograf uwiecznił doktorostwo Wincentego i Helenę Galiców (w strojach regionalnych), związanych z Towarzystwem od początków jego istnienia, Teresę Chylińską -głównego biografa Szymanowskiego, która jak niektórzy powiadają, wie o nim więcej, niż on o samym sobie, oraz Izabelę Bojkowską - sprawujacą podówczas, niestety niedościgły do dziś, patronat nad działalnością Towarzystwa z ramienia Ministerstwa Kultury.

Na festiwalu w 1998 r. jego patronowi składał hołd Włodzimierz Nahorny. Dla uczczenia 115. rocznicy urodzin i 60. śmierci kompozytora sięgnął on po „Mity” – 3 poematy na skrzypce i fortepian, przerabiając je na suitę jazzową. Rzecz znacznie trudniejsza, niż improwizowanie na kanwie utworów ulubionego przez jazzmanów Chopina, bo tematy mniej wyraziste. Pomysłowi jednak nie brakowało inwencji i dynamiki. Na zdjęciu autor suity wraz z Dorotą Miśkiewicz, Maciejem Strzelczykiem, Piotrem Biskupskim i (poza kadrem) Mariuszem Bogdanowiczem

Światowy sukces prawykonanej w sali Miejskiej Galerii Sztuki „Orawy” Kilara sprawił, że miejsce to wybrał także Sławomir Czarnecki na premierę swego koncertu skrzypcowego „Hombark – Concerto”. Tytuł utworu pochodzi od nazwy niewybitnego wzgórza w paśmie Pienin Spiskich, z którego roztacza się wspaniały widok na Tatry. Kompozycja nagrodzona została w 1997 r. I nagrodą na Konkursie Kompozytorskim im. K. Szymanowskiego, zorganizowanym przez Stowarzyszenie Autorów ZAIKS. Na zdjęciu kompozytor w otoczeniu solisty Krzysztofa Jakowicza, kapelmistrza Jana Wincentego Hawela oraz Śląskiej Orkiestry Kameralnej. Koncert inaugurował XXI Dni Muzyki Karola Szymanowskiego